Hayat kimi zaman yanıltıyor bizleri .Sevdik, sevildik sanıyoruz.Sonra bi uyanıyoruz ki herşey yalan.Hayallerimiz ,ümitlerimiz bir anda suya düşüyor.Biz tam sevgiliye inandık onu gerçekten sevdik derken o bizi bırakıp,çekip gidiyor. Aslında o ne kadar gitmedigini söylesede biz ondaki degişimi farkediyoruz.Evet bende bunun farkına bi kaç gece önce vardım .Aslında iki şeyi gösterdi o gece bana.Ona deliler gibi aşık oldugumu, hayatta kimseye bağlanmadığım kadar baglandığımı,güven adına her ne varsa onda gördügümü öğrendim.Evet bu benim için müthiş bi duyguydu taki ONUN beni gercekten sevmedigini hissedene kadar .Keşke bunu farketmeseydim de hala senin beni sevdiğine inaanabilseydim .Yalanda olsa mutluydum ben .En azından yüregimi parçalayan gözyaşlarım yastığımı ıslatmıyordu .senin beni sevdigini düşünerek yeni berrak bir güne daha uyanıyordum.ve en önemlisi gözlerimin içine bakarak yalan söylediğini görmek ...... işte tarifi olmayan bi acı.bundan sonra yoluma tek devam etmek istiyorum ,sensiz bir dünya....yalnız seni unutmak gibi bi çabam olmayacak  ,hatıralarla yaşayacaksın bende.SENİ SEVİYORUM  HAYATIN BOYUNCA İSTEDİĞİN KİŞİLERLE İSTEDİĞİN HAYATI YAŞAMAN DİLEĞİYLE